اسکله های وزنی بلوکی در شرایطی که بستر دریا ظرفیت باربری مناسبی داشته باشد جزو اصلی ترین گزینه مطرح می باشند. امروزه، طراحی اسکله ها بر اساس عملکرد لرزه ای بوده و روش شبه استاتیکی رایج ترین روش طراحی آن ها به شمار می آید. در این روش، نیروی ناشی از زلزله به صورت حاصل ضرب ضریب شتاب معادل زلزله در جرم موثر سازه در نظر گرفته می شود. انتخاب مقدار این ضریب، متشکل از مولفه های افقی (kh ) و قائم ( kv) از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. لذا در این مقاله به بررسی تاثیر انتخاب ضریب شتاب معادل زلزله در عملکرد لرزه ای اسکله گوژپشتی بندر پتروشیمی پارس به عنوان مطالعه موردی پرداخته شده است. در این راستا، توصیه ها و روابط منعکس شده در ویرایش قدیم (OCDI, 2002 )و جدید (OCDI, 2009 )آیین نامه کارهای دریایی ژاپن نسبت به سایر مراجع به ویژه در طراحی لرزه ای اسکله ها جامع و کامل تر می باشند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که بر اساس ویرایش قدیم آیین نامه کارهای دریایی ژاپن به ازای هر تاریخچه زمانی شتاب حاصل از مطالعات لرزه خیزی در منطقه مورد نظر، مستقل از ویژگی های زلزله ها نظیر محتوی فرکانسی، مقدار ضریب ، یک مقدار واحد بوده در حالی که بر اساس رویکرد ویرایش جدید این آیین نامه با توجه به ویژگی های زلزله های طرح، مقادیر متفاوت و واقع بینانه تری حاصل شده است. همچنین در این مطالعه با بهره از نرم افزار FLAC2D، روابط ارائه شده ویرایش جدید آیین نامه ژاپن برای تعیین ضریب  مورد بررسی قرار گرفته است.

شناور های تندروی پروازی با کاربری های گسترده و گوناگون تفریحی، ورزشی، تجاری و نظامی، به طور معمول دارای سرعت بالای 30 گره دریایی می باشند. با توجه به محدودیت های طراحی، به کارگیری سیستم نیروی محرکه در شناور های تندروی پروازی، یک موضوع بسیار کلیدی و حساس می باشد که با در نظر گرفتن ویژگی های مطلوب پروانه های نیمه مغروق، استفاده از آنها در سیستم پیش رانش این دسته از شناور ها، کاربرد زیادی پیدا کرده است. بازده بالا، عدم محدودیت برای افزایش قطر پروانه، حذف مقاومت تجهیزات ضمیمه پروانه و عملکرد مناسب از لحاظ کاویتاسیون، نمونه هایی از این ویژگی ها هستند. دست یابی به مناسب ترین راندمان و تراست موردنیاز، مستلزم تعیین دقیق ضرایب هیدرودینامیکی تراست و گشتاور می باشد. با توجه به اهمیت تعیین این ضرایب و وابستگی آن ها به پارامترهای فیزیکی و هندسی گوناگون، شناخت تاثیر این پارامترها بر ضرایب هیدرودینامیکی ضروری می باشد؛ لذا در این پژوهش با استخراج داده های آزمون های تجربی و با روش تحلیل حساسیت، مقدار وزن هر پارامتر و تأثیر متقابل پارامترها بر عملکرد پروانه ی نیمه مغروق به منظور ارزیابی ضرایب هیدرودینامیکی تراست، گشتاور و در نتیجه بازده پروانه، مورد نظر بوده است. براساس نتایج به دست آمده، دو پارامتر زاویه ی اسکیو و نسبت گام در مقایسه با دیگر پارامترها، بیشترین تأثیر را در تغییر راندمان پروانه دارند؛ درحالی که تغییر پارامتر نسبت مغروقیت، تاثیری چندانی در راندمان پروانه و تغییر آن نخواهد داشت.

در سال های اخیر، استفاده از روش­های جستجوی عددی هوشمند در کنترل فعال سازه مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. الگوریتم ژنتیک یکی از این شیوه ها است که بر پایه الگوهای فرگشت طبیعی می­باشد. در اینجا، از الگوریتم ژنتیک برای کمینه­ کردن تابع هدف مقید سازه و تعیین نیروهای کنترلی مناسب استفاده می­گردد. با متصل کردن حسگر به درجه­های آزادی سازه، مقدار جابه­جایی گره­ها در هر گام زمانی پایش می شوند و الگوریتم ژنتیک با بهره­گیری از تابع هدف مقید و حل معادله دینامیکی سازه، مقدار نیروهای کنترلی مناسب را تعیین می­کند. انتخاب تابع هدف مقید متناسب با شرایط سازه، اثر زیادی بر کارایی کنترل فعال دارد. این تابع از ترکیب محدودیت های سازه و ضرایب وزنی پنداشته شده برای هر محدودیت، به ­دست می آید. سپس، ضرایب وزنی از شیوه های بهینه­سازی محاسبه می­شوند. چنین فرایندی به یک شیوه نوین برای کنترل فعال با استفاده از الگوریتم ژنتیک منجر می­شود. کارایی و دقت الگوریتم پیشنهادی با کنترل نوسان های چندین سازه بررسی می­گردد. نتایج حاصل از مدل سازی خطی نشان می­دهند استفاده از روش کنترل فعال پیشنهادی با استفاده از الگوریتم ژنتیک با ضرایب وزنی متغیر قادر است تا جابه­جایی­های سازه را در مقابل بار زلزله به میزان مناسبی کاهش دهد. جابه­جایی های سازه با استفاده از این شیوه نسبت به حالت بدون کنترل حدود 79 درصد و نسبت به روش الگوریتم ژنتیک با ضرایب وزنی ثابت حدود 36 درصد در حالت خطی کاهش دارد. همچنین نتایج در مدل سازی غیرخطی سازه، بهبودی را به میزان 45 درصد به صورت میانگین نشان می­دهد.

در این مقاله ارتعاش پوسته استوانه ای FGM با استفاده از روش مربعات دیفرانسیلی (DQM) مطالعه می شود. ماهیت روش مربعات دیفرانسیلی، مشتق جزئی تابع یکنواخت نسبت به متغیری است که توسط مجموع وزنی مقادیر تابع در تمامی نقاط گسسته در آن جهت تقریب زده شده است. ضرایب وزنی مربوط به آن، به مساله خاصی مربوط نیست و فقط به نقاط شبکه و مرتبه مشتق بستگی دارد. پوسته FGM خواص متغیری در راستای ضخامت بر حسب تابع نمایی دارد. همگرایی سریع روش DQM نشان داده شده و دقت آن با سایر مقالات و تئوری های پوسته، و همچنین با نتایج نرم افزار ABAQUS مقایسه و تایید شده است. اثر کسر حجمی بر فرکانس های طبیعی پوسته استوانه ای FGM برای شرایط مرزی کلاسیک (تمامی ترکیبات شرایط مرزی ساده و گیردار) در برابر تعداد موج پیرامونی، نسبت طول به شعاع و نسبت ضخامت به شعاع برای مقادیر مختلف توان نمایی بررسی شده است.

در این مقاله در چارچوب دو نظریه وزنی بروس هیز (1981 و 1995) چگونگی ساخته شدن پایه ها از هجاها، و چگونگی ساخته شدن کلمات از پایه ها را در زبان فارسی رسمی و شمرده توصیف کرده ایم، و نیز وضع تکیه واژه را در این زبان مورد بحث قرار داده ایم. پایه ها و تکیه واژگانی فارسی را از حیث پارامترهای چهارگانه و دو ارزشی هیز (1981) به شرح زیر توصیف کرده ایم: پایه های راست گرا و حساس به کمیت که از راست به چپ ساخته می شوند، و واژگانی با تکیه اصلی مقید. اما در چهارچوب نظریه جدیدتر هیز (1995)، واژگان این زبان دارای پایه های آیمبی و قاعده تمام کننده پایانی است.

هدف پژوهش حاضر، توسعه یک روش نیمه تحلیلی جدید به منظور آنالیز دینامیکی سدهای بتنی وزنی می باشد. در این روش، ماتریس های ضرایب دستگاه معادلات دیفرانسیل حاکم با استفاده از چندجمله ای های مرتبه بالای لاگرانژ (توابع نگاشت)، توابع شکل ویژه، روش انتگرال گیری عددی Gauss-Lobatto-Legendre و روند تولید فرم انتگرالی با استفاده از روش باقی مانده های وزن دار، به صورت قطری استخراج می شود. این امر و نیز گسسته سازی مسیله با یک بعد کم تر از فضای اصلی، باعث کاهش قابل توجه حجم محاسبات نسبت به سایر روش ها می شود. در این پژوهش برای اولین بار به کمک ابزارهای مذکور، معادله حاکم بر مسایل الاستودینامیک با تحریک پایه (بار زلزله) در حوزه فرکانس با انتقال به فضای محلی استخراج و روند حل آن بیان شد. هم چنین به منظور سنجیدن توانایی و دقت روش حاضر در حل این دسته از مسایل، دو سد وزنی بتنی با مخزن خالی تحت تحریک هارمونیک پایه آنالیز گردید. مقایسه نتایج این روش با سایر روش ها نشان می دهد که روش حاضر دارای دقتی بالا توام با استفاده از حداقل درجات آزادی غیردرگیر برای آنالیز دینامیکی مسایل بزرگ مقیاس همچون سدها می باشد.